Ogólnopolska giełda jachtów, łodzi i czarterów

Błędy w aplikacji

Błędy w aplikacji

14 Lut, 2014

Do napraw szkutniczych bardzo często wykorzystywane są szpachlówki. Wielu użytkowników uważa, że jest to bardzo prosty w użyciu i nie wymagający wyrób. W niniejszym artykule zwrócimy uwagę na najczęściej popełniane błędy, tak aby czytelnicy mogli wystrzec się problemów związanych z wadliwą aplikacją tego typu produktów.

 

Pierwszym błędem popełnianym podczas przygotowania szpachlówek jest brak zachowania właściwych proporcji pomiędzy składnikami A (baza) oraz B (utwardzacz). Prawidłowa proporcja utwardzacza dla szpachlówek poliestrowych, wynosi w zależności od modelu i producenta, od 2 do 4 % wagowo. Tymczasem większość użytkowników dozuje utwardzacz na „oko”, w zbyt małej lub zbyt dużej ilości. Zastosowanie nieprawidłowej ilości utwardzacza w szpachlówkach poliestrowych, może skutkować powstaniem uszkodzeń powierzchni, wśród których najważniejsze to:

– zwiększone osiadanie szpachlówki

– dłuższy czas utwardzania

– pogorszenie parametrów szlifowania (szpachlówka będzie lepka)

– pojawienie się przebarwienia na powierzchni lakierowanej

– uwidocznienie rys szlifierskich na lakierowanej powierzchni

W przypadku szpachlówek epoksydowych ten z pozoru niewielki błąd w zachowaniu proporcji ilości bazy i utwardzacza, powodować będzie brak prawidłowego utwardzenia. Szpachlówka może pozostać miękka / nieutwardzona lub jej powierzchnia lepka. Ponadto parametry wytrzymałościowe będą znacznie niższe niż oczekiwane.

 

Kolejny błąd który może się pojawić na etapie przygotowania masy, to technika mieszania szpachlówek. Większość z nas wykonuje tę czynność nader intensywnie, skutkiem czego do mieszaniny dostarcza nieświadomie bardzo dużą ilość powietrza. Efektem nadmiernego napowietrzenia szpachlówki będą pęcherze, które otworzymy podczas szlifowania, a porowata struktura wymagać będzie ponownego szpachlowania.

 

Następnym etapem naszej pracy jest aplikacja. Z reguły prawidłowo nałożona warstwa szpachlówki poliestrowej nie powinna przekraczać ~4 mm, a maksymalna grubość szpachlówek natryskowych w jednej warstwie wynosi 200qm.

Jedynymi szpachlówkami pozbawionymi skurczu (osiadania) są masy epoksydowe, które możemy nakładać w warstwach nawet grubości 10 mm, przyspieszając naprawę większych uszkodzeń. Aplikacja odpowiedniej grubości warstwy, pozwoli uniknąć uwidaczniania się rys szlifierskich na powierzchni oraz nie doprowadzi do niepożądanego osuwania się szpachlówek z pionowych powierzchni.

 

Bardzo ważny proces, czyli utwardzanie szpachli, trwa kilka dni i rozpoczyna się w chwili wymieszania składników. W przypadku szpachlówek poliestrowych twardość powierzchniowa może być uzyskana po ok. 30 minutach. Jednak prace szlifierskie warto przeprowadzić dopiero po pełnym utwardzeniu. Pełne utwardzenie, równoznaczne jest z zakończeniem osiadania szpachlówek poliestrowych i w średniej temperaturze 20 stopni Celcjusza następuje dopiero po kilku dniach. W przypadku szpachlówek epoksydowych, dalsze prace szlifierskie możemy przeprowadzić już po ich utwardzeniu powierzchownym, ponieważ w przypadku tych produktów nie występuje zjawisko skurczu czy też osiadania.

Proces utwardzania możemy przyspieszyć używając lamp IR. Częstym błędem na tym etapie jest używanie punktowych źródeł ciepła, np. opalarek do farb, używanych jako swoisty przyspieszacz reakcji. Punktowe źródła ciepła wytwarzają temperaturę nawet powyżej kilkuset stopni, która może doprowadzić do utraty przyczepności szpachli do podłoża oraz pogorszyć właściwości fizyczno-chemiczne produktu.

Również zbyt niska temperatura stanowią zagrożenie dla jakości prac wykonywanych szpachlówkami. Produkty na bazie epoksydu są bardzo wrażliwe na niską temperaturę. W przypadku większości dostępnych na rynku szpachlówek epoksydowych, obniżenie temperatury podczas procesu utwardzania poniżej 10 stopni Celsjusza, spowoduje całkowite zatrzymanie procesu, który nie ulegnie już wznowieniu. Warto pamiętać, że czasy pracy (tzw. pot-life) i czasy utwardzania podawane przez producentów dotyczą 20 stopni Celsjusza. Niższa temperatura wydłuży procesy utwardzania.

Ostatnim etapem prac naprawczych z wykorzystaniem szpachlówek jest wyrównanie utwardzonej powierzchni czyli szlifowanie. W przypadku szpachlówek epoksydowych używanie systemów szlifowania „na mokro” nie stanowi zagrożenia, jednak w przypadku szpachlówek poliestrowych jest to poważny błąd. Szpachlówki poliestrowe łatwo wchłaniają wodę ze względu na zastosowane wypełniacze (talk, kreda), niestety bardzo trudno ją jednak oddają. Również też z tego powodu najbardziej rekomendowanymi masami do zastosowań szkutniczych są szpachlówki epoksydowe, zwłaszcza na powierzchniach stale narażonych na kontakt z wodą. Nasączenie wodą szpachlówek poliestrowych podczas szlifowania, niesie za sobą ryzyko powstawania kolejnych wad lakierniczych, jak pęcznienie lub powstawanie pęcherzy. W procesie szlifowania bardzo ważne jest też przestrzeganie zasad zmian w granulacji papieru ściernego.

 

Właściwe użycie szpachlówek i zapewnienie odpowiednich warunków, może zdecydowanie ograniczyć ilość błędów lakierniczych widocznych na powierzchni lakierowanej. Pamiętajmy, ze każdy etap napraw poczynając od mieszania składników, poprzez aplikację, aż do zapewnienia odpowiednich temperatur utwardzania ma wpływ na efekt końcowy naszych prac.

 

 

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Directory powered by Business Directory Plugin