Ogólnopolska giełda jachtów, łodzi i czarterów

Jachtowa biblioteka

Jachtowa biblioteka

23 Lis, 2013

Przepisy prawa oraz dobra praktyka żeglarska nakładają na nas obowiązek odpowiedniego przygotowania się do rejsu. Niezależnie od tego, jak wiele czasu mamy zamiar spędzić na wodzie, powinniśmy zapoznać się z akwenem po którym będziemy pływać. Pomogą nam w tym różne publikacje nautyczne. Jesteśmy zobowiązani też posiadać je na jachcie w trakcie rejsu.

Podstawową publikacją nautyczną z jakiej korzystamy w trakcie rejsu i w czasie przygotowań do niego jest księga locji. Jest to zbiór niezbędnych informacji lokalnych o akwenie i obowiązujących na nim przepisach. Księgi locji opisują między innymi:

  •  geografię akwenów, rodzaj dna, układ prądów morskich, zasięg pływów
  •  charakterystyczne elementy linii brzegowej
  •  warunki pogodowe
  •  sposoby komunikacji na danym obszarze
  •  godziny funkcjonowania urządzeń i instytucji związanych z żeglugą
  •  przepisy miejscowe
  •  miejsca zaopatrzenia
  •  elementy infrastruktury, miejsca niebezpieczne
  •  miejsca dogodne do przemieszczania się lub postoju

uzupełnione są one o:

  •  zdjęcia i plany portów
  •  ilustracje znaków nawigacyjnych
  •  a nawet tak nietypowe rzeczy jak: obecność piratów, rzetelność oznakowania, czy obyczaje miejscowej ludności, władz, załóg lokalnych statków i obsługi portu itp.

Księgi locji wydają odpowiednie instytucje większości krajów morskich. W Polsce jest to Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej. Wydaje ono locję nr 502, w której znajdziemy opis wybrzeża polskiego. Największy zasięg mają księgi locji wydawane przez Admiralicję Brytyjską, a konkretnie przez The United Kingdom Hydrographic Office (Admiralty Sailing Directions). Locje te opisują wszystkie akweny świata, po których mogą poruszać się statki morskie. Księgi te są oczywiście podzielone na odpowiednie tomy, np. na Bałtyk Admiralicja wydaje dwa tomy locji. Jedna odnosi się do Bałtyku Północnego, a druga do jego części południowej.

Doskonałym uzupełnieniem locji są ”Przepisy portowe”. Publikacja ta  zawiera informacje o lokalnych przepisach i zasadach obowiązujących w danych portach. Znajdziemy tam zatem między innymi wskazówki i wymogi dotyczące dodatkowych znaków pory dziennej, dodatkowych świateł statków, zasady kotwiczenia, cumowania, holowania, procedury wejścia i wyjścia z portu, informacje o głębokościach, a także o regułach łączności radiowej, obowiązku dokonywania zgłoszeń przed wejściem lub wyjściem z portu, dopuszczalnych prędkościach.

Księgi locji są wydawane dla żeglugi konwencyjnej. Żeglarze i motorowodniacy mogą oczywiście również korzystać z tych publikacji. Wiąże się to jednak z koniecznością selekcji zawartych w nich informacji. Liczyć się też należy z tym, że w wydawnictwach tego typu nie znajdziemy wielu informacji istotnych dla nas – drobniejszych użytkowników morza. Dlatego też na rynku funkcjonuje wiele publikacji o charakterze locji skierowanych zasadniczo do żeglarzy i motorowodniaków. W wypadku żeglugi bałtyckiej zaliczyć do nich możemy między innymi „The Baltic Sea” czy „Porty Bałtyku”. Bardzo przydatne mogą być też takie pozycje jak „Zatoka Gdańska – przewodnik dla żeglarzy”. W książkach tych oprócz treści zasadniczych często możemy znaleźć także informacje o ciekawych miejscach do odwiedzenia, zabytkach, zwyczajach czy w końcu wiadomości o tym, gdzie warto iść na obiad, jak załatwić najpilniejsze zakupy, czy gdzie szukać pomocy w przypadku problemów lub awarii.

Kolejną ważną publikacją jest „Spis świateł i sygnałów nawigacyjnych”. Jest to zbiór informacji o świetlnych znakach nawigacyjnych i sygnałach mgłowych na określonym akwenie. W Polsce spisy świateł wydaje Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej. Tom I (521) obejmuje wybrzeża i akweny południowego i zachodniego Bałtyku, tom II (522) – wybrzeża i akweny zachodniego Bałtyku, tom III (523) – wybrzeża i akweny środkowego i północnego Bałtyku. Najszerszy zasięg mają spisy świateł wydawane przez Admiralicję Brytyjską List of Lights and Fog Signals w 11 tomach (od A do L).  W spisach tych znajdziemy: numer porządkowy światła, jego nazwę i położenie, pozycję, charakterystykę, wysokość światła nad poziomem morza, zasięg nominalny, opis znaku, na którym światło jest umieszczone oraz ewentualne uwagi. W Spisie Świateł znajdziemy też diagram do określania zasięg danego światła w konkretnych warunkach widzialności. Pozwala nam to w przybliżeniu określić w jakiej odległości od danego światła się znajdujemy.

Niezastąpioną pozycją może okazać się też „Spis radiostacji nautycznych” (List of Radio Signals), wydawnictwo nawigacyjne zawierające wykaz morskich służb radiowych oraz używanych na morzu nazw, skrótów, sygnałów wywoławczych i rozpoznawczych. Zawiera on również informacje o: radiostacjach brzegowych, służbach lekarskich, służbach meteorologicznych, kodach, meteorologicznych stacjach obserwacyjnych, radiowych sygnałach czasowych, czasie urzędowym, radiowych ostrzeżeniach nawigacyjnych, itp. To tu najszybciej znajdziemy informacje na jakich kanałach pracują poszczególne porty, służby graniczne, stacje ratunkowe itd.

Warto też mieć pod ręką ”Spis znaków i symboli stosowanych na mapach”. Na mapach morskich występuje wiele oznaczeń i symboli, które w odróżnieniu od mapy turystycznej nie są na niej opisane w postaci „legendy”. Znajomość tych znaków jest jednak fundamentalnym elementem żeglugi. Ze względu na mnogość ww. znaków i symboli, każde wydawnictwo wydaje publikację zawierającą symbole i znaki stosowane na mapach przez nie wydawanych. Ważne jest zatem, aby posiadać na jachcie spisy znaków i symboli tego samego wydawnictwa co mapa. Oczywiście większość znaków jest zunifikowana, ale możemy spotkać się też z istotnymi różnicami.

Wymienione tu publikacje to oczywiście pewne minimum. Wskazanym jest też posiadanie i korzystanie z innych książek, tablic, wykresów, a także z doświadczenia starszych kolegów i koleżanek żeglarzy lub motorowodniaków. Niezastąpionym Źródłem informacji może też być internet. Mnogość odpowiednich stron www pozwala nam na zebranie poważnej części informacji o akwenie, po którym zamierzamy żeglować. Oczywiście wybierając się na akweny pływowe niezmiernie ważne będą tablice pływów lub publikacje typu Reed’s. Pamiętajmy jednak, że żadna książka nie zastąpi naszej wiedzy i umiejętności. Może jednak w sposób istotny stanowić dla nas pomoc nawigacyjną i źródło wiedzy. Oczywiście pod warunkiem, że potrafimy z tych publikacji korzystać i nie zaniedbujemy tego obowiązku

kpt. Krzysztof Piwnicki

4winds szkoła żeglarstwa

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Directory powered by Business Directory Plugin