Ogólnopolska giełda jachtów, łodzi i czarterów

Wyposażenie żaglowych i motorowych jednostek morskich i śródlądowych

Wyposażenie żaglowych i motorowych jednostek morskich i śródlądowych

12 Cze, 2011

Obowiązujące rodzaje uprawnień i procedury ich uzyskania.

Przygotowanie do rejsu, nawet najkrótszego, to cykl działań, które mają czynić naszą żeglugę nie tylko przyjemną, ale przede wszystkim bezpieczną Nie możemy więc zapomnieć o odpowiednim wyposażeniu jachtu tym bardziej, że również przepisy prawa nakładają na nas taki obowiązek.

JEDNOSTKI MORSKIE

Kategorie, ilość oraz rodzaj wyposażenia wymaganego na morskich jednostkach motorowych i żaglowych określa Zarządzenie Porządkowe Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni w sprawie bezpieczeństwa żeglugi morskich statków sportowych o długości całkowitej do 24 m z dnia 02.04.2002 r. wraz z późniejszymi poprawkami. Dokument ten powstał w oparciu o odpowiednie przepisy krajowe (Ustawa o bezpieczeństwie morskim z dnia 09.11.2000 r.) oraz konwencje międzynarodowe (szczególnie konwencja SOLAS i COLREG 72).

Zawiera ono między innymi wymogi wyposażenia pokładowego, przeciwpożarowego, sygnalizacyjnego i urządzeń radiokomunikacyjnych oraz nawigacyjnego jachtów. Za jacht rozumiany jest każda jednostka pływając dowolnego typu, o dowolnym napędzie, właściwie obsadzona załogą oraz innymi uczestnikami pływania bez kwalifikacji żeglarskich lub motorowodnych, w liczbie nieprzekraczającej 12 osób, której przeznaczenie do celów rekreacyjnych, sportowych, szkoleniowych lub prowadzenia działalności gospodarczej zostało określone w dokumencie rejestracyjnym.

Zarządzenie to wprowadza więc podział jachtów na rekreacyjne i komercyjne. Za jacht rekreacyjny uważany jest statek morski do 15 m długości nie przewożący więcej niż 12 osób i nie używany do prowadzenia działalności gospodarczej. Jacht komercyjny natomiast to każdy inny jacht.

Rozgraniczenie to jest istotne, gdyż to na jednostkach komercyjnych oraz rekreacyjnych powyżej 15 m długości muszą znajdować się środki, o których mowa w Zarządzeniu. W innych wypadkach wyposażenie takie należy traktować jako zalecane.

Wyposażenie pokładowe.
Każdy jacht komercyjny lub nie komercyjny lecz dłuższy niż 15 m powinien być wyposażony w kotwicę z łańcuchem lub liną, osprzęt cumowniczy, co najmniej dwa odbijacze, bosak, apteczkę, nożyce do cięcia olinowania stałego oraz narzędzi i części zapasowe do napraw.

Wyposażenie przeciwpożarowe
Oprócz wyposażenia pokładowego na jachtach motorowych lub jachtach żaglowych z pomocniczym napędem mechanicznym i/lub kuchenką gazową wymagany jest sprzęt przeciwpożarowy w postaci koca gaśniczego, wiadra z linką (na jachtach powyżej 15 m wymagane są dwa takie wiadra) oraz toporka z tym że ten ostatni musimy mieć jedynie na jachtach powyżej 7 m długości. Istotne jest posiadanie gaśnicy dwu kilogramowej typu ABC z tym że na jachtach powyżej 15 m wymagane są dwie takie gaśnice a na jednostkach powyżej 20 m trzy, Ponad to jednostki o mocy silnika po między 50 a 100 kW powinny posiadać gaśnicę dodatkową a jednostki z silnikiem powyżej 100 kW dodatkowo jedną gaśnice na każde 100 kW.

Wyposażenie sygnałowe
Wymagane środki sygnałowe to gwizdek lub róg mgłowy a na jednostkach powyżej 20 m dzwon, oraz w wypadku żeglugi nocnej latarnie przewidziane w konwencji COLREG 72. Ponad to na każdej jednostce powinny się znajdować znaki dzienne w postaci czarnego stożka (jeżeli jacht żaglowy porusza się jednocześnie na żaglach i silniku) i czarnej kuli oraz atestowany reflektor radarowy. Na jachcie o długości całkowitej mniejszej niż 20 m średnica kuli oraz średnica podstawy i wysokość stożka nie powinny być mniejsze niż 30 cm, natomiast na jachcie o długości całkowitej nie mniejszej niż 20 m wymiary te nie powinny być mniejsze niż 60 cm.

Urządzenia radiokomunikacyjne
Każdy jacht w żegludze oceanicznej powinien być wyposażony w radiotelefon VHF z DSC, statkowy terminal satelitarny lub radiotelefon MF/HF (średnio-krótkofalowy) z systemem DSC, odbiornik GPS, radiopławę awaryjną (EPIRB) 406 MHz ,odbiornik systemu NAVTEX lub EGC i transponder radarowy. Jednostki w żegludze pełnomorskiej muszą być wyposażone w stacjonarny radiotelefon VHF z DSC a jeżeli pływają poza rejonem Bałtyku również radiopławę awaryjną (EPIRB) 406 MHz. Jednostki żeglugi przybrzeżnej i na wodach osłoniętych powinny być wyposażone co najmniej w odbiornik radiowy przystosowany do odbioru prognoz pogody na akwenie, na którym odbywa się żeglug.

Wyposażenie nawigacyjne
Pod względem nawigacyjnym każda jednostka morska (oprócz pływających na akwenach treningowych) zobowiązana jest posiadać kompas magnetyczny, lornetkę, mapę danego akwenu, spis świateł i locję oraz – jeżeli rejs jest cało dobowy lub dłuższy – zbiór Międzynarodowych Przepisów Zapobiegania Zderzeniom na Morzu (jeżeli rejs jest krótszy niż 24 godzinny obowiązuje nas posiadanie wyciągu ze spisu świateł i locji). Jednostki pływające w rejonie przybrzeżnym ponad to muszą posiadać: barometr, sekundometr (jedynie jednostki powyżej 20 m), przenośnik nawigacyjny, dwa trójkąty nawigacyjne, linijkę 30 cm, spis znaków i skrótów stosowanych na mapie, przepisy portowe oraz w wypadku jednostek powyżej 20 m radar. Jednostki pełnomorskie, uprawiające żeglugę poza Bałtykiem, dodatkowo są zobowiązane do posiadania: zapasowego kompasu magnetycznego do dokonywania namiarów, urządzenia do pomiaru prędkości i głębokości, tablice nawigacyjne, tablice pływów, MKS oraz spis radiostacji nautycznych. Jednostki oceaniczne muszą dodatkowo posiadać sekstant, chronometr lub zegar kwarcowy i rocznik astronomiczny. Pamiętać należy, że poza żeglugą na wodach osłoniętych kompas powinien posiadać uznanie producenta lub atest wystawiony przez stację atestacji. Również wszystkie publikacje nautyczne powinny być uaktualnione.

Wyposażenie ratownicze
W wypadku wyposażenia ratowniczego jacht w żegludze osłoniętej i na akwenach treningowych powinien być wyposażony w pneumatyczną tratwę ratunkową ze zwalniakiem hydrostatycznym mogącą pomieścić wszystkie osoby znajdujące się na jachcie albo co najmniej jedno koła ratunkowe na dwie osoby z tym że nie mniej niż dwa. Koła te powinny być zaopatrzone w pławę świetlną, tyczkę z flagą i linkę ratunkową i składowane w sposób umożliwiający natychmiastowe użycie. Ponad to na jednostce takiej wymagane są pasy ratunkowe dla każdej z osób znajdujących się na jachcie (jeżeli żegluga jest w porze dziennej to należy posiadać pasy ratunkowe dla co najmniej połowy osób na jachcie i nie trzeba mieć pławki świetlnej ani świateł przy pasach ratunkowych). Dodatkowo jacht taki powinien być w wyposażony w jedną pławkę dymną koloru pomarańczowego a jeżeli uprawia żeglugę nocną, w trzy rakiety spadochronowe koloru czerwonego. Jacht niezatapialny o długości mniejszej niż 8 m, uprawiający żeglugę osłoniętą i na akwenach treningowych tylko w porze dziennej, zamiast wyposażenia wymienionego powyżej może posiadać co najmniej jedno koło ratunkowe z linką ratunkową, pasy ratunkowe dla każdej osoby oraz jedną pławkę wytwarzającą pomarańczowy dym. W wypadku jachtu, który uprawia żeglugę na akwenach znajdujących się pod stałą obserwacją i osłoną ratowniczą Dyrektor Urzędu Morskiego może zmniejszyć powyższe wymagania. Jednostki w żegludze przybrzeżnej zamiast trzech rakiet powinny posiadać ich sześć. W żegludze oceanicznej tratwa ratunkowa jest już nieodzowna i musi to być tratwa SOLAS A-pack. Ponad to konieczne jest posiadanie dwóch kół ratunkowych z czego jedno musi być zaopatrzone w pławkę świetlną a drugie w linkę ratunkową. Oprócz tego oczywiście pasy ratunkowe dla każdej osoby na pokładzie, pławkę dymną koloru pomarańczowego i dwanaście rakiet spadochronowych koloru czerwonego.

JACHTY ŚRÓDLĄDOWE W ŻEGLUDZE MORSKIEJ.
Jachty śródlądowe za równo motorowe jak i żaglowe również mają prawo poruszania się po morzu jednakże w bardzo ograniczonym zakresie bo jedynie na dwie mile od brzegu w warunkach dobrej widzialności. Z tym że jednostki zatapialne tego typu żeglugę mogą prowadzić jedynie do czterech stopni w skali Beauforta W oparciu o Zarządzenie Porządkowe Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z 2002 r.. na wszystkich tych jednostkach również powinny znajdować się odpowiednie środki ratunkowe i sygnalizacyjne. I tak każda jednostka śródlądowa w żegludze morskiej powinna posiadać jedną pławkę dymną, pasy ratunkowe dla każdego członka załogi, koło ratunkowe (a w wypadku jednostki zatapialnej jednego koła na dwie osoby) oraz w wypadku posiadania silnika i/lub kuchenki gazowej gaśnice. Wymagane jest również posiadanie środka łączności np. telefonu komórkowego. Ponad to jacht taki powinien być wyposażony w pagaj, bosak i kotwicę.

JACHTY W ŻEGLUDZE ŚRÓDLĄDOWEJ.
Jednostki żaglowe i motorowodne żeglugi śródlądowej podlegają przepisom ustawy o Żegludze Śródlądowej z 2001 r. oraz Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej z 2010 r. Na ich podstawie statek, z wyjątkiem statku na stałe zacumowanego do nabrzeża, powinien być wyposażony w pasy lub kamizelki ratunkowe w liczbie odpowiadającej liczbie osób znajdujących się na statku oraz w koła ratunkowe (jedno na dwie osoby)‏. Pamiętać jednak należy, ze co najmniej połowa wymaganych kół ratunkowych powinna być wyposażona w nietonącą linkę o średnicy 8 – 11 mm i długości 30 m. Ponad to na jednostkach takich powinna znajdować się apteczka, czerpak, latarka elektryczną, bosak a w wypadku gdy jacht wyposażony jest w silnik i/lub kuchenkę gazową gaśnicę. Pamiętajmy jednak, że nawet najlepiej wyposażona jednostka, a tym bardziej załoga nigdy nie będzie bezpieczna jeżeli brak nam będzie umiejętności i zdrowego rozsądku. Kpt. Krzysztof Piwnicki 4 winds szkoła żeglarstwa.

 

Krzysztof Piwnicki kpt. jachtowy i motorowodny 4winds Szkoła Żeglarstwa.

Rozporządzenie Ministra Sportu z dnia 09.06. 2006 Dz.U. z 2006 r., nr 105, poz. 712 z późniejszymi zmianami)

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Directory powered by Business Directory Plugin